يعنى انسان را برسانند به يك مقامى ، لنسان را برسانند به يك جايى كه هميشه خداياب و خداجو باشد . و به عبارت ديگر همه‌ى پيامبران ، همه‌ى اين محراب و منبرها ، همه‌ى اين عبادت‌ها براى اين است كه انسان هميشه متذكر خدا باشد . سوره طه به اين مطلب اشاره مىفرمايد : « اننيانا الله لا إله الا انا فاعبدنيو اقم الصلاة لذكرى » « 1 » و من خداى يگانه هستم . از كجا درك كنى خدا يگانه است ؟ عبادت كن ، رابطه با خدا داشته باش ، نماز بخوان براى اينكه رابطه‌ى با خدا و نماز اين حالت را به تو مىدهد . اين آيه شريفه مىفرمايد اگر منبر و محراب است براى اين است كه انسان هميشه خداياب و خداجو باشد . اگر صد و بيست و چهار هزار پيامبر با كتاب‌ها آمدند براى اين ايت كه انسان هميشه دريابد خدا را ، فراموش نكند خدا را نظير آدم تشنه كه در مىيابد تشنگى را اين هم هميشه تشنه‌ى محبت خدا باشد . هميشه با چشم دل ببيند خدا را ، هميشه با خدا راز و نياز كند ، برسد به يك مقامى كه به قول قرآن : « رجال لا تلهيهم تجارة و لا بيع عن ذكرالله » « 2 »

--> ( 1 ) ) سوره طه آيه 14 ترجمه : منم خداى يكتا هيچ خدايى جز من نيست . پس مرا بپرست و براى ياد من نماز را به پا دار . ( 2 ) ) سوره نور آيه 37 ترجمه : مردانى كه هيچ كسب و تجارتى آنان را از ياد خدا غافل نگرداند .